Foto's van de tocht

Door Ferry Arts

Rügen bevindt zich in het noorden van voormalig Oost-Duitsland en is een eiland in de Oostzee, tussen Zweden en Denemarken met een beetje fantasie. (54°31' North Latitude and 13°30' East Longitude). Er zijn een aantal natuurparken, te weten: Biosphärenreservat Südost-Rügen, Nationalpark Jasmund (Noordoosten) en het Nationalpark Vorpommerssche Boddenlandshaft (Westzuidwesten). Voldoende aanleiding om hier te gaan varen. Een belangrijk aspect in oktober (voor de natuurliefhebbers/vogelaars) is overigens de enorme verzameling kraanvogels (Craniche) die zich daar verzamelt op het eiland (vooral rond het eiland Ummanz in het westen). Vanuit Rügen vliegen ze in 1 ruk naar Frankrijk, waar ook een verzamelplaats is en vandaar uit verder naar het zuiden.

Deelnemers: Marius Vonk, Fred Leemans, Stef Kouijzer, Ferry Arts, John Heeren, Gert de Groot, Monique van Vuuren, Ton en Martine de Hulster.

Za 5 okt: Heenreis
Rond kwart over 7 vertrokken John en ik (Ferry) vanuit Halsteren voor de rit richting Bergen. Maar halsteren is toch gemeente Bergen? Ja dat klopt maar deze "Bergen " lag ietsiepietsie verder weg. Na ongeveer 850 km te hebben gereden kwamen we tegen een uur of 5 aan op het eiland Rugen. De camping Altefähr was gelukkig niet "al te ver" en dus snel gevonden. Iedereen was er verder al. Stef en Monique waren er zelfs al sinds vrijdag en hadden dus lekker even kunnen varen. Toen de tenten net stonden begon het al een beetje te regenen, of waren dit wat lekkende-kraanvogels?
Zo 6 okt: Schaprode naar Bug 11,5 kilometer
Toen we wakker werden waaide het behoorlijk.hard en de vooruitzichten waren ronduit slecht waardoor we ons oorspronkelijke plan, een trektocht van een paar dagen, besloten om te zetten in een dagtocht programma vanaf een basiskamp. (beetje dubbelzinnig: Dag tocht!). Een beetje camping en douchecomfort met dit weer was door de meesten wel gewenst. Er werd gezocht naar de meest strategische plek en ons oog viel op Schaprode. We hadden ons ontbijt reeds genuttigd, beschut tegen weer en wind onder een klein afdakje. Snel werden hierna de tenten afgebroken zodat we rond 10:30 konden verhuizen/vertenten naar Schaprode.Een grote stroom met auto's verlieten al in filevorm het eiland aangezien de vakanties ook voorbij waren. Of hadden zij de weersvoorspellingen gehoord? Gelukkig gingen wij net de andere kant op, en konden we gewoon doorrijden. De camping van Schaprode lag vlak langs het water met een mooi strandje erbij. In een hoekje op het campingterrein konden we onze tenten een klein beetje beschut tegen de harde wind op zetten. Verder restaurant, warme broodjes en een warme douche, wat wil je nog meer? Uiteindelijk zaten we om 14:30 allemaal in onze kano om een korte tocht te maken naar het schiereiland Bug. Het laatste stuk was sterk tegen de wind in maar we leken toch langzaam maar zeker vooruit te komen. In de verte zagen we een fikse regenbui voorbijgaan die ons trakteerde op een schitterend felle regenboograinbow alsof het in vuur en vlam stond. Op Bug dronken we nog wat koffie. In de verte zagen we het eiland Hiddensee met zijn witte vuurtoren. Dit leek ons wel een leuk uitstapje voor de volgende dag. Afijn, eerst maar weer terug naar de camping varen met lekker wind mee.
Ma 7 okt: Schapsrode naar Kloster 18,5 kilometer
Ik lag nog lekker te luieren in de tent toen mijn rust ineens verstoord werd door het geluid van een helikopter die vlak over of door onze tent heen vloog om 100m verderop te gaan landen. Deze was van de wasserschutzpolizei en trok dus veel bekijks. Nadat iedereen klaar was met eten en zichzelf opmaken konden we in de boot stappen voor ons tochtje naar het eiland Hiddensee. Terwijl we aan het varen waren besloot Marius het fluitsignaal "in formatie varen" eens uit te proberen. Dit resulteerde in een heerlijke puinhoop van bootjes die ineens allemaal door elkaar heen gingen varen en Fred die er als een speer vandoor ging. Misschien had hij het "voorop varen" opgevat als "vooruit varen". We voeren door, noordwaarts, richting het dorpje Kloster om daar aan land te gaan. Helaas was de kant daar zo hoog overal dat we een stuk verderop in het riet onze boot op de kant moesten trekken. Vervolgens stonden we op heerlijke drassige grond ons om te kleden. Nadat de boten in het riet waren verstopt liepen we door het kleine dorpje heen met schilderachtige blauwe huisjes richting de vuurtoren. De route liep door mooi groen struikgewas en hei omhoog zodat we even later een geweldig uitzicht hadden over de Hiddensee. Er waren ook nog redelijk wat toeristen op het eiland. Al gauw kwamen we bij de vuurtoren aan. De verrekijkers werden gepakt zodat de hoge golven in de verte bewonderd konden worden. Al gauw wisten we met ons lawaai een Duitse familie weg te jagen. De vader van het gezin bleef echter nog even achter. Zijn vrouw riep hem, waarop hij geïrriteerd antwoordde "jaja, moment mal, ich habe etwas verloren"!!! Spontaan werd hierop door John geantwoord "ja, de 2e wereldoorlog"!!! Er werd nog even wat rondgewandeld, een kop koffie+ gedronken in een cafeetje waarna we weer richting boten gingen voor de terugtocht. Gelukkig lagen deze er nog, inclusief al ons materiaal.
Di 8 okt: dagje rondkijken op eiland
Toen we wakker werden, stond er reeds een flinke storm. Vandaag varen was niet erg aanlokkelijk. Er werd zelfs gesproken over windkracht 10 en 11. Nou zegt dat geen ene moer natuurlijk want als ik op dat moment met iemand een gesprek was begonnen over windkracht 12 of 13 had het nog indrukwekkender in dit verslag geleken, maar goed, er stond inderdaad een stijve bries. De ideale dag dus om vandaag het eiland vanaf de kant eens te bewonderen. Eerst gingen we langs het kantoortje van de wasserschutzpolizei waar we wat uitleg kregen over de natuurgebieden, waar we wel en niet mochten komen (Bug niet bijvoorbeeld, maar ja daar waren we al geweest). Ook werd er veel verteld over de aanwezige dieren op het eiland waaronder natuurlijk de kraanvogels. Na deze interessante uitleg stapten we met zijn allen in het rode busje (Deze is overigens van Fred) om richting Sassnitz te rijden voor een bezoek aan de "Königsstuhl". Een reeks mooie witte krijtrotsen. Onderweg zagen we vele herten en kraanvogels. In mijn ogen zag ik op een gegeven moment elk zwart stipje in de lucht al voor een kraanvogel aan, maar ik werd gelukkig op de juiste momenten gecorrigeerd door de kenners, met de kritiek dat dit slechts een reiger, blinde vink of vliegtuig was. In Sassnitz aangekomen bleek dat ook de rondvaartboten vanwege de storm niet gingen varen. Onze wandeling verliep langs de boulevard, jachthaven en krijtrotsen. De golven spatten hoog op tegen de kant. Een sterk gemis aan mijn wildwaterbootje om nu lekker te gaan brandingvaren kwam boven…. Er werd nog een gezellig visrestaurantje uitgezocht voor de lunch waarna vervolgens het idee kwam om naar het eiland Ummanz te gaan omdat daar tegen zonsondergang duizenden kraanvogels zich zouden verzamelen. Er zou daar een grote uitkijkpost staan, van waar alles mooi te zien is. Dit leek ons een goed plan, dus we stapten weer in de bus (van Fred) . Op Ummanz aangekomen begon het al een beetje te schemeren. Vlak voor de uitkijkpost kwamen we nog een Nederlander tegen. We vroegen aan hem of hij de uitkijkpost al had gezien. "Ja" zei hij "een stukje verderop voorbij de bocht, maar de kraanvogels waren er nog niet". "Nee, dat klopt"antwoordde Fred, "die komen pas om kwart voor 6 "!!! De uitkijkpost was inderdaad gauw gevonden maar de kraanvogels trokken zich noch van de afspraak met Fred; kwart voor 6; als de afgesproken locatie; vlak voor onze uitkijkpost; wat aan, maar vlogen daarentegen in de verte wat rond. Daar het ook nog steeds vrij koud was hadden we het al gauw gezien en reden we weer terug naar de camping. 's Avonds in het restaurant op de camping kwamen we bij elkaar om de nieuwe plannen te bespreken voor de rest van de week. De wind bleef sterk dus het mooie stuk aan de oostkust was uitgesloten. Wel zou zuidoost of anders zuid een optie zijn. Ook leek het ons wel leuk om toch nog een korte trektocht te maken.
Wo 9 okt: Gager naar Thiessow buiten vv.22,25 kilometer
's Morgens werd ik wakker van een klein irritant wekkertje (ken ik nog vanuit mijn scoutingtijd) dat maar bleef piepen in de tent van Gert. John had zijn wekkertje de avond ervoor netjes tussen de binnen en buitentent van Gert verstopt en nadat Gert wel 3 keer zijn horloge en mobieltje had uitgezet kwam het langzame besef door dat er toch iets anders aan het piepen was. Gelukkig voor hem was paaseieren zoeken altijd al zijn sterkste kant, dus na enig zoeken vond hij het onding. Er werd snel gegeten en opgeruimd, boten werden op het dak geladen en John en ik mochten voorop rijden om de route naar Sellin te bepalen. Toen we echter besloten om rondom Bergen te rijden in plaats van er dwars doorheen werden we al weer gauw ingehaald door de rode bus (had ik al verteld dat die van Fred is?) met de vraag of we de weg kwijt waren. Natuurlijk niet, en even later kwamen we zelfs langs de Fordgarage waar we ook nog even moesten zijn. Prima route dus en allemaal weer blij. Bij Sellin aangekomen zagen we helaas weer hoge golven rond de kaap en ook een aantal kilometers verder na deze kaap werd het er niet beter op . Laatste optie dus om naar Gager te rijden en de zuidkant te gaan varen. De tijd vloog inmiddels voorbij, het was inmiddels al 12 uur, maar we wilden toch nog wel even gaan varen natuurlijk. Vanaf Gager gingen we tegen de richting van klok in varen richting de kaap. Het kleine haventje zag er in het zonnetje rustig uit ondanks de frisse wind die er stond. De tocht voer ons langs een aantal schitterende rotswanden. Onderweg kwamen we nog een grote boei tegen die door mij werd beklommen. Na even de clown te hebben uitgehangen waren mijn medevaarders toch zo aardig om mijn inmiddels weggedreven boot weer terug te brengen. Het zonnetje scheen nog lekker dus we voeren verder richting de kaap. Er zaten een paar leuke hoge golven daar maar ook wat vervelende rotsen in het water. Maar terug richting Gager konden we nog een beetje meesurfen op de golven zodat het tempo er lekker in zat. Ook kwam er nog iemand op het idee om onderweg tikkertje te gaan doen….. We merkten dat het al snel kouder werd dus de warme douches op de camping werden alom geprezen. Onder een kleine overkapping werd in het licht van een aantal hoofdlampjes gekookt en gegeten waarna we bijtijds naar bed gingen om fit te zijn voor de volgende dag.
Do 10 okt: 1e trekdag ,Gager naat Pritzwald 24 kilometer
Dit keer gingen tent en kookgerei mee in de boot omdat we er een korte trektocht van wilden maken. Gelukkig kan er in een zeekano net zoveel als in een "Riot Grind" dus dit was geen enkel probleem Vanaf Gager voeren we met de richting van de klok mee richting het eiland Vilm. Vlak voor dit eiland lag nog een metalen Fort dat sinds 1959 de baai bewaakte omdat het eiland Vilm privegebied was geworden van de Oostduitse Staatsfunctionaris. Het fort lag er donker bij en was nu compleet verlaten. Toen we echter flinke trek begonnen te krijgen en we op het eiland Vilm wilden gaan lunchen werden we onthaald door een tweetal mannen die ons duidelijk maakten dat we niet welkom op dit eiland/natuurgebied waren. Merkwaardig genoeg stond vlak achter hun een bord "Herzlich wilkommen auf Vilm". Maar ja, dat gold alleen als je met HUN rondvaartboot naar het eiland kwam en niet met je kano. Ze droegen de kanosport dus niet echt een warm hart toe. Er zat voor ons dus niks anders op om met lege maag de overtocht naar het vaste land te maken. De rest van de tocht konden we varen met leuke golven die schuin achter ons vandaan kwamen. De wind nam ook weer flink toe. De overnachting werd gevonden op Camping Pritzwald met kleine vakantiehuisjes. Ondanks de vele bomen op deze camping waaide het zelfs op de camping nog vrij hard. Al gauw werd daarom het overdekte terras van een leegstaand vakantiehuisje geconfisceerd om ons de gelegenheid te geven uit de wind en droog, te koken en te eten.

======================================================
Naturschutzinsel Vilm Die Insel Vilm ist ein Kleinod der norddeutschen Küstenlandschaft. Sie liegt nahe der Insel Rügen im Rügischen Bodden, ist 2,5 km lang, knapp 94 ha groß, erhebt sich bis zu 37,7m über den Meeresspiegel und zeichnet sich durch eine einzigartige, für den südlichen Ostseeraum repräsentative, Naturlandschaft aus. Die beiden Inselkerne der Großen und Kleinen Vilm sind durch den Mittel-Vilm, eine schmale nehrungsartige Strandwallbildung mit eingeschlossenem Moränenkern, miteinander verbunden. Aktive Kliffs sowie junge Haken und Sandriffe zeigen, dass die Küstenausgleichsprozesse - Abtragung einerseits und Anspülung andererseits - hier bis heute als aktuelles Geschehen in Aktion sind. Auf der Insel ist nahezu das gesamte Spektrum von Küstenformen der südlichen Ostsee entwickelt und bis heute von menschlichem Einfluss ungestört geblieben. Bereits 1936 wurde die Insel Vilm nach den Vorschriften des 1935 erlassenen Reichsnaturschutzgesetzes als Naturschutzgebiet ausgewiesen. Seit Oktober 1990 ist das Naturschutzgebiet Bestandteil des Biosphärenreservates Südost-Rügen. Anders als zu DDR-Zeiten ist die Insel Vilm für Naturfreunde heute wieder zugänglich. Auf der Grundlage der Schutzverordnung für das Biosphärenreservat Südost-Rügen bietet die Stadt Putbus im Auftrage des Landes Mecklenburg- Vorpommern täglich eine öffentliche Führung für maximal 30 Personen an. Geschichte der Insel ViIm in Zahlen 1249 Vilm ist Besitz des Hauses zu Putbus 1336 3 Einsiedler leben auf Vilm, Stiftung einer Kapelle und Aufbau eines Gehöftes 1494 Altarweihe der erneuerten Kapelle am 22. September 1494 1527 letzter großer Holzeinschlag auf der Insel 1886 Errichtung eines Logierhauses 1936 Insel Vilm wird Naturschutzgebiet 1959 Sperrung der Insel für den öffentlichen Besucherverkehr, Errichtung einer Ferienhaussiedlung für hohe Staatsfunktionäre 1990 Aufbau und Eröffnung der Internationalen Naturschutzakademie ========================================================

Vr 11 okt: 2e trekdag Pritzwald naar Altefähr 31,5 kilometer
7 uur: Pieppiep…….pieppiep…..pieppiep. Hé weer dat rotding. Deze keer lag het wekkertje bij Stef en Monique in de tent. Pieppiep…… pieppiep. Blijft maar doorgaan, kunnen ze die wekker nou echt niet vinden? Wat blijkt, zijn ze allang op! Na een lekker ontbijt op ons privéterras met warme broodjes mogen de boten weer ingeladen worden. We waren in de veronderstelling dat het laatste stukje naar Altefähr niet al te ver zou zijn. Even de bocht om, het kanaal door en dan klaar maar dat viel vies tegen. Om 11 uur vertrokken we, weer met harde wind, dus waren we gelijk goed nat door de flinke branding. Nadat we echter het kanaal invoeren werd het weer beter. Net na de lunch zagen we nog een grote groep kraanvogels in een graanveld . Natuurlijk weer net NA de lunch! Deze werden door een aantal mensen beslopen op een manier waar ze in "Tour of Duty" nog wat van konden leren (je kon precies zien wie er in dienst hebben gezeten) en terwijl ik toch lag te wachten op hun terugkeer kreeg ik even het idee om deze tijd te benutten om mijn kanovuurpijlen eens uit te gaan testen om wat Vietcong effect toe te voegen aan het geheel, maar ja, ze zouden dit wel eens verkeerd kunnen opvatten. Na een flink stuk weer te hebben gepeddeld kwam de hoge scheepswerf van Stralsund weer in zicht, zodat onze neus flink op het feit; nog heel veel peddelen; gedrukt werd. Om 17u kwamen we aan in Altefähr. Helaas was het nog een lange loop naar de camping en heuvelop. Vervolgens ging ik met Ton en Fred lopen naar het station om de auto's op te halen. Op het verlaten station zagen we dat de trein naar Bergen nog wel een uur op zich liet wachten en de kans was groot dat we de laatste busverbinding van Bergen naar Gager daardoor ook zouden missen dus besloten we gelijk maar de taxi te nemen. Terwijl de taximeter razendsnel op liep en ik al in de gaten kreeg dat hij verkeerd was gereden begon ik al te vrezen dat we te weinig geld bij hadden. Ook stonden er nog eens overal omleidingborden terwijl de weg gewoon berijdbaar was. Nadat ik duidelijk had gemaakt aan de taxichauffeur dat we door hadden dat hij heel erg om gereden was werd op het laatste stuk de taximeter gelukkig uitgezet. Na in het donker op de camping nog even naar een zakmes te hebben gezocht konden we snel weer terug rijden naar de camping. Niet binnendoor, maar gewoon de hoofdweg, en beduidend sneller dan de heenweg. De week werd afgesloten door het campingtoiletgebouw om te bouwen tot kantine. In ieder geval lekker warm. Het was een leuke gezellige week geweest ondanks het weer dat wat tegenzat.